Dikker & Thijs hotel
Language:
Follow us:

OPENINGSTIJDEN

Maandag t/m zaterdag vanaf 17.30 uur
Zondag op aanvraag vanaf 25 personen

Prinsengracht 438
1017 KE Amsterdam
020 – 6250150

info@restaurantthijs.nl

  • Newsletter

  •  

     


    Het Parool

    22/10/2011

    Thijs, in hotel Dikker & Thijs 8,5

    Mediterraan

    Thijs, in hotel Dikker & Thijs

    © Foto Suzanne Blanchard

    Thijs is een sprong voorwaarts

    Drie keer is scheepsrecht, zou je kunnen zeggen. In 1995 bezocht ik De Prinsenkelder, toen een overblijfsel van het ooit fameuze Dikker & Thijs. Het allang afgezakte restaurant van die naam bevond zich op éénhoog. Er was nog een brasserie aan de Leidsestraat, maar die was, zoals u begrijpt, in de kelder, aan de Prinsengracht. Een mooie ruimte, vijf treetjes onder straatniveau, met zwart-witte vloertegels. Het was toen een half jaar na de opening en ze kregen een matige 7+.

    In 2002 was er een andere exploitant en kon ik een iets hoger cijfer geven: 7. Die zaak sloot in 2008.
    Nu is de naam veranderd in Thijs en is de exploitatie in handen van het hotel, dat van de Bilderberggroep ook in andere handen is overgegaan.

    Ze doen erg hun best, dat moet worden gezegd. De zaak is niet druk bezet en we krijgen dus alle aandacht, niet te veel, niet te weinig. We zitten comfortabel, hebben niet veel last van de muziek en voelen ons op ons gemak.

    Ze hebben een kleine menukaart en bieden twee menu’s aan op basis van de à-la-cartekaart: drie gangen voor €32,50, vier voor €39,50.

    À la carte zijn de vier voorgerechten alle €11,50, de drie tussengerechten €13,50 (als hoofdgerecht €18,50), de vier hoofdgerechten € 18,50 en de vijf nagerechten €9,50. Alleszins redelijk!
    Zo beginnen we met de bresaola met een carpaccio van gele biet, Taggiasche olijven en veldsla met citroen-olijfoliedressing: een buitengewoon goede combinatie, die er ook nog eens schitterend uitziet. We staan meteen perplex!

    Ook de mousse van biologische kippenlever met een spies van lever en pancetta, vijgencompote en brioche is zo goed dat je bijvoorbeeld helemaal niet taalt naar foie gras of zoiets. Dit is zeker zo lekker. Misschien is de vijgencompote wat te stevig, maar ook hier is sprake van een prachtig voorgerecht.
    De tussengerechten zijn van gelijk niveau. De bisque van kreeft met rode mul en ravioli van rivierkreeft en gamba smaakt uitstekend. Misschien dat de ravioli wat stug is en qua smaak ook niet veel bijdraagt, maar verder is er niets te klagen.

    Ook niet over de gebraiseerde kalfswang met krokante zwezerik, bloemkoolpuree en portsaus. Deze zwezerik was ook precies gaar genoeg (in tegenstelling tot die bij Bord’eau laatst) en de kalfswang smolt weg, zo mals en vol van smaak. Mooie saus, fluwelige, romige puree, wat wil je nog meer. Dit is in zijn compleetheid en samenstelling trouwens beter voor te stellen als hoofdgerecht.

    Maar als hoofdgerecht bestellen we de gegrilde heilbot met bospaddenstoelen, tortellini van spinazie en botersaus: schitterende vis, à point bereid, met cantharellen en champignons (bospaddenstoel?). Deze tortellini zijn mals: ze kunnen het wel! Hoewel ik probeer matig te zijn, gaat dit gerecht met zijn mooie botersaus schoon op.

    Dat gebeurt niet met de suprême van zacht gegaarde boerderijkip met gegrilde groenten, uitgebakken chorizo en saus van gepofte paprika. Een dij is overigens geen suprême; dat is altijd borst! Het eet al niet zo lekker als je in een diep bord vlees van een bot moet snijden. Gezegd moet worden dat de kip zelf uitstekend is, mals en sappig, al is niet veel van de smaak over door de buitengewoon scherpe chorizo. Zo wordt het meer een piri-pirikip. Dat is jammer als de kip zelf zo mooi subtiel is klaargemaakt. Ook de ?paprikasaus is dan wat fors. Jammer.

    De klassieke crème brûlée met vanille-ijs is goed gebrand, maar de crème is op het randje van uit elkaar vallen. Op het randje, niet erover, wat eigenlijk knap is als dat de bedoeling was. Het vanille-ijs is helaas brokkelig; dat is vast niet zo bedoeld.

    De trifle van rood fruit en hangop met aardbeiensorbet is ook net naast de roos. Deze hangop is zo stevig dat het trifle-effect verdwenen is. De lol van trifle is dat hij romig, zeg maar slobberig is. Ik had wat geslagen room door de hangop geroerd om alles wat losser te maken. Of melk.

    Voor wie dat wil zijn er wijnarrangementen bij de menu’s (drie glazen €17,50, vier €22,50). Wij houden het, zoals gewoonlijk, bij water en een enkel glas wijn, waarbij er voldoende keuze is – ze gaan prat op eigen wijnimport uit Italië.

    Al met al geen slecht resultaat, al gaat hier en daar wel eens wat mis. De prijzen zijn redelijk, de locatie is prachtig en er is in elk geval sprake van een sprong voorwaarts.

     

     °°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°

     Johannes van Dam


       2011 Thijs Restaurant | All Rights Reserved | Algemene voorwaarden | Disclaimers | Privacy Created by Dutch Grafix